ا�سوس ما خوشبخت و آراميم
ا�سوس ، ما دلتنگ و خاموشيم
خوشبخت ، زيرا دوست مي داريم
دلتنگ، زيرا عشق ن�رينيست

درد تاريكي است درد خواستن
ر�تن و بيهوده از خود كاستن

بعد او ديگر نمي خواهم
آسمان و آ�تاب را
بعد او هرگز نمي جويم
چلچراغ كهكشان را
من دگر بي او نميبينم در چمن ها لاله را
ياد من كن هر كجا ديدي
آن عروس آرزو را

آري آغاز دوست داشتن است
گر چه پايان راه ناپيداست
من به پايان دگر نينديشم
كه همين دوست داشتن زيباست

la terre est bass,monsiour,la terre est bass
pour qui ramass,
la terre est bonne,monsiour, la terre est bonne
pour qui undone

c'est lui la ne merit pas d'etre sur terre.

have a look at this:<a href="http://goolih.blogspot.com">

آه اگر راهي به دريائيم بود
از �رر�تن چه پروائيم بود

چو بر روي زمين باشي توانائي غنيمت دان
كه دوران ناتوانيها بسي زير زمين دارد

در جستجوي قطعه اي در آسمان پهناور هستم
كه از تراكم انديشه هاي پست
تهي باشد

جز گل يخ همه گلها كورند

در آن نوبت كه بندد دست نيلو�ر به پاي سرو كوهي دام
گرم يادآوري يا نه
من از يادت نمي كاهم
ترا من چشم در راهم

چه روز سرد مه آلودي
چه انتظاري
آيا تو باز خواهي گشت؟

�رصت كوتاه بودو س�ر جان كاه بود
اما يگانه بود و هيچ كم نداشت